กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 322 สมควรแล้วจริง ๆ
หลินลี่ชิงเอ่ยว่า “ข้าจะไม่รู้ได้อย่างไร ข้าบอกปัดกลับไปหมดแล้ว”
การพูดคุยเรื่องนี้บนโต๊ะอาหารต่อหน้าเถาเอ๋อร์ เถาเอ๋อร์มิได้รู้สึกขัดเขินแม้แต่น้อย
นางได้ยินว่ามีคนในหมู่บ้านมาสืบถามเรื่องของนางกับท่านแม่ ก็ร้อนใจขึ้นมาทันที รีบเอ่ยว่า “บอกปัดไปน่ะดีแล้ว ท่านอย่าได้รีบร้อนหมั้นหมายอะไรให้ข้าถึงเพียงนี้เชียว ข้ายังไม่อยากแต่งงานหรอกนะ”
ซ่งเหอก็เอ่ยสำทับตาม “เถาเอ๋อร์ของพวกเราอายุยังน้อยนัก ไม่ต้องรีบร้อนหมั้นหมายหรอก นางเองก็มีความคิดเป็นของตนเอง ยังคงต้องฟังความเห็นของนางให้มาก”
“การหมั้นหมายแต่งงานเป็นเรื่องชั่วชีวิต ต้องรอบคอบแล้วรอบคอบอีก ที่สำคัญที่สุดคือต้องให้เถาเอ๋อร์ของพวกเราเต็มใจด้วยตนเองจึงจะได้”