เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 320 เจ้าฆ่าเขาแล้วใช่หรือไม่
ตำลึงเงิน 20 ตำลึงที่หวังชุ่ยเอ๋อร์ขโมยกลับมาจากท่านย่าซ่งก่อนหน้านี้ เดิมทีคิดจะนำไปคืนให้จ้าวจินฮวา เพื่อที่จะได้อยู่ร่วมกับจ้าวจินหู่ได้อย่างราบรื่นสมเหตุสมผล
ทว่าผู้ใดจะล่วงรู้ เมื่อนางเดินทางมายังตำบลด้วยความดีอกดีใจ จ้าวจินหู่กลับไม่อยู่บ้าน ทั้งยังไม่รู้ร่องรอย จ้าวจินฮวากลับพาลโกรธแค้นใส่นาง ไม่ยินยอมให้นางพักอาศัย ใจดำขับไล่นางออกไปเสีย
ด้วยความจนใจ นางจึงจำต้องพาลูกชายทั้งสองกลับตระกูลฝ่ายแม่อย่างหดหู่สิ้นหวัง
พ่อแม่ยอมรับนางและลูกทั้งสองคน ทว่าพี่ชายพี่สะใภ้กลับรู้สึกว่านางขายหน้า ปฏิบัติต่อนางอย่างเย็นชาจ้องจับผิดไปเสียหมด
ตำลึงเงิน 20 ตำลึงนี้สุดท้ายจึงถูกนางนำออกมาใช้เอง มิเช่นนั้นนางย่อมไม่อาจพาลูกทั้งสองคนพักอาศัยอยู่ที่ตระกูลฝ่ายแม่ได้เกือบหนึ่งปีเต็ม
บัดนี้นางไม่มีเงินติดตัวมากเท่าใดแล้ว ก่อนหน้านี้ขายซอสพริกได้ตำลึงเงินเกือบ 20 ตำลึงก็ถูกแม่ของนางเอาไปแบ่งปันกับพี่ใหญ่พี่สองของนางจนหมดสิ้น เงินเหล่านี้ย่อมไม่มีทางคายออกมาอีกเป็นแน่
ถอยกลับมาหมื่นก้าว แม้ว่าพวกเขายินดีคายออกมา ตำลึงเงินเพียง 20 ตำลึงจะทำให้ซ่งเหอและพ่อค้าต่างถิ่นผู้นั้นพึงพอใจได้อย่างไร เกรงว่าสิ้นเนื้อประดาตัวก็ยังชดใช้ไม่ไหว
อีกทั้งหวังชุ่ยเอ๋อร์ย่อมรู้แก่ใจตนเองดี หากซ่งเหอรู้ว่าเรื่องนี้เป็นฝีมือนาง ย่อมไม่มีทางปล่อยพวกนางไปโดยง่ายอย่างเด็ดขาด
“เหตุใดจึงกลายเป็นเช่นนี้ไปได้…”