กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 298 ลูกเล่นแพรวพราวมิเว้นแต่ละวัน!
มู่เหย่มองภรรยาของตนด้วยรอยยิ้มกึ่งยิ้มกึ่งมิยิ้ม “มิใช่ว่าจะทาสมุนไพรหรือ เหม่ออะไรกัน”
ซ่งเหอปรายตามองเขา บุรุษผู้นี้จงใจชัด ๆ!
นางมิได้ถือสามู่เหย่ ลงมือทายาพอกให้อย่างแผ่วเบา กลิ่นหอมจาง ๆ ของสมุนไพรพลันอบอวลทั่วปลายจมูก
“เรียบร้อยแล้ว” ซ่งเหอกล่าวพลางปิดฝาขวดยา ขณะกำลังจะนำไปเก็บกลับถูกมู่เหย่ดึงรั้งคราเดียวจนซวนเซลงไปนั่งในอ้อมอกของเขา
ซ่งเหอ : ...
นับวันลูกเล่นแพรวพราวไฉนถึงได้มากมายเยี่ยงนี้!
“ทำตัวรุ่มร่ามรึ”
มู่เหย่จับจ้องริมฝีปากที่ขยับเปิดปิดของนาง พลางแย้มยิ้มเอ่ยถามแผ่วเบา “ทำตัวรุ่มร่ามหมายความว่าอย่างไร”