เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 296 รางวัล
หลี่ต้าจู้ครุ่นคิดครู่หนึ่งจึงเอ่ยว่า “เช่นนั้นตกลง เช่นนั้นไก่ป่ากระต่ายป่าพวกนี้เจ้าให้ข้า ข้าก็ขอหน้าหนารับไว้แล้วกัน กวางน้อยช่างมันเถิด อย่างไรเสียก็เป็นสุนัขบ้านเจ้าไล่ต้อนจนเจ้าไปมัดแบกกลับมา ข้ามิได้ออกแรงอันใดเลย”
มู่เหย่ใคร่ครวญเล็กน้อยก็ไม่คิดจะถกเถียงกับเขาให้มากความอีก อย่างไรเสียไก่ป่ากระต่ายป่าในกระสอบป่านที่ยกให้อีกฝ่ายก็มีถึงหกตัว นำไปขายในตำบลก็คุ้มค่ากับความเหน็ดเหนื่อยในเที่ยวนี้ของเขาแล้ว
“ตกลง กวางน้อยตัวนี้ข้าไม่คิดจะขาย เลี้ยงไว้สักหน่อยรอถึงฤดูหนาวหิมะตกอากาศเย็นลงค่อยเชือดกิน ถึงเวลานั้นค่อยแบ่งเนื้อให้เจ้าบ้าง”
หลี่ต้าจู้เบิกบานใจ “เช่นนั้นถึงเวลาค่อยเฉือนเนื้อให้ข้าสักก้อนก็พอ ข้าจะได้ลิ้มลองดูบ้างว่าเนื้อกวางนี้จะบำรุงร่างกายได้เพียงใด”