เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 278 ว่านอนสอนง่ายหน่อย มิเช่นนั้นรอเจ้าออกมาจะตีตูดเจ้าเสียเลย!
ทั้งสองกระซิบกระซาบคุยกันอยู่ครู่ใหญ่ ในที่สุดซ่งเหอก็หาวออกมาด้วยความง่วงงุน
มู่เหย่บีบแก้มยุ้ยของนางพลางเอ่ยปลอบเสียงเบา “ง่วงแล้วก็นอนเถิด”
ซ่งเหอปรือตาขึ้นครึ่งหนึ่ง น้ำเสียงแฝงความเหนื่อยล้าอย่างยิ่ง “ท่านก็ต้องนอนเช่นกัน ปรับอารมณ์ให้ดีอย่าได้ฟุ้งซ่าน หลังจากนี้ข้ากับลูกยังต้องพึ่งพาท่านนะ”
มู่เหย่ผ่อนเสียงลงอย่างแผ่วเบายิ่ง “อืม นอนเถิด”
เมื่อได้รับคำตอบจากเขา เปลือกตาของซ่งเหอก็มิอาจต้านทานความง่วงงุนได้อีกต่อไปจนปิดสนิทลง
มู่เหย่ลืมตามองนางอย่างเงียบงัน เพียงครู่หนึ่งเมื่อรอจนลมหายใจของนางค่อย ๆ สม่ำเสมอจึงค่อยลุกขึ้นอย่างระมัดระวัง เดิมทีเขาตั้งใจจะไปดับไฟเทียน ทว่าสายตากลับหยุดชะงักลงที่หน้าท้องของนาง