กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 264 จะเป็นพ่อคนอยู่แล้วยังเลียนแบบคนอื่นมาต่อปากต่อคำอีกหรือ?
ซ่งเหอนอนหลับไปชั่วยามกว่า พอนางตื่นขึ้นมาในห้องก็เหลือเพียงนางคนเดียว มู่เหย่ในยามปกติก็แทบไม่นอนกลางวัน โดยทั่วไปมักจะอยู่เป็นเพื่อนนางสักประเดี๋ยว รอจนนางหลับสนิทเขาก็ไปง่วนกับเรื่องอื่นต่อ
ในผ้าห่มอุ่นสบาย ซ่งเหอโรคเกียจคร้านกำเริบขึ้นมา นางลูบหน้าท้องที่นูนขึ้นมาเล็กน้อยพลางเหม่อลอยอยู่ชั่วครู่
เสียงดัง “เอี๊ยด” ประตูห้องถูกเปิดออก ยามที่มู่เหย่ก้าวเข้ามาก็เห็นนางนอนอยู่ตรงนั้น เอียงศีรษะเบิกตากลมโตมองมายังตนเอง
“ตื่นแล้วหรือ” มู่เหย่เอ่ยพลางเดินมานั่งลงข้างกายนาง
เพราะภายในห้องอบอุ่น ซ่งเหอในยามนี้เพิ่งตื่นนอน ใบหน้าแดงระเรื่อราวกับทาแป้งชาดเอาไว้ชั้นหนึ่ง