กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 257 นี่ไง กรรมตามสนอง
ซ่งเหอขยับตัวไวจริง ๆ เวลานี้มุดผ้าห่มนอนเองแล้ว เมื่อเห็นมู่เหย่เดินเข้ามาจึงรีบถามว่า “หิมะข้างนอกตกหนักหรือไม่?”
มู่เหย่พยักหน้า “หนักทีเดียว พรุ่งนี้พอตื่นขึ้นมาเกรงว่าจะไม่มีแดดอีกแล้ว คะเนว่าคงจะมีหิมะทับถม”
ซ่งเหอพึมพำ “อากาศเปลี่ยนแปลงไปมาไม่แน่นอน ชัด ๆ ว่าเที่ยงวันนี้ยังตากแดดอยู่เป็นปกติ ค่ำคืนกลับเปลี่ยนฟ้ากะทันหัน”
“แต่เราทั้งสองไม่มีธุระอันใดช่วงปีใหม่ หิมะจะตกหรือไม่ตกก็ไม่กระทบเราทั้งนั้น พรุ่งนี้ข้านอนจนฟ้ามืดดินสลัวค่อยลุกขึ้นก็ได้”
มู่เหย่หัวเราะเบา ๆ “อยากนอนก็นอน หลายวันนี้จงอยู่บ้านบำรุงเนื้อให้ดี เจ้ายังผอมเกินไป กินให้อ้วนขึ้นสักหน่อยจึงจะดี”