กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 237 ทว่าข้าอยากอยู่กับท่านนี่นา
เถาเอ๋อร์ไม่ซักไซ้ไล่เลียงอีก เอ่ยว่า “เช่นนั้นพี่ก็อย่ามัวง่วนอยู่เลย กลับไปกินอะไรสักหน่อยแล้วพักผ่อนสักครู่เถิด ตอนนี้ถึงเวลาอาหารกลางวันแล้ว พี่มื้อเช้ายังไม่ได้กินเลยนะ!”
ซ่งเหอก็รู้ว่าร่างกายของตนในยามนี้จะปล่อยให้ท้องหิวไม่ได้อีก จึงไม่ฝืนทน ยื่นมือไปรับห่อสมุนไพรในมือของมู่เหย่พลางเอ่ย “ข้ากลับไปกินอะไรที่ลานหลังเรือนก่อนนะ ท่านอยู่ที่นี่คอยช่วยเถาเอ๋อร์เถิด”
แม้มู่เหย่อยากจะตามนางไปใจแทบขาด ทว่ายามนี้ในร้านกำลังวุ่นวาย ทั้งไม่อาจทิ้งงานทั้งหมดให้น้องชายและน้องสาวได้ จึงทำได้เพียงตอบตกลง
รอจนช่วงเวลาอาหารที่วุ่นวายที่สุดผ่านพ้นไป ลูกค้าในร้านเริ่มบางตา เถาเอ๋อร์จึงปลีกตัวกลับไปหาซ่งเหอเพื่อถามไถ่ความกระจ่าง