เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 229 เปิดร้านวันที่สอง
เมื่อมองดูบรรยากาศคึกคักภายในร้าน หัวหน้าหมู่บ้านก็อดไม่ได้ที่จะทอดถอนใจกับพ่อของต้าจู้ข้าง ๆ ประโยคหนึ่ง “เจ้าว่ายัยหนูซ่งเหอนี่ไฉนถึงมีความสามารถเช่นนี้ เดิมทีบอกว่าตั้งแผงขายของขายอาหารก็ทำให้พวกเราตกตะลึงพอแล้ว นี่เพิ่งผ่านไปเพียงไม่กี่เดือนถึงกับเซ้งร้านค้าได้แล้ว”
“ตอนแรกที่มู่เหย่บอกข้าทำเอาข้าตกใจจนสะดุ้ง ร้านค้าใหญ่โตปานนี้แม้จะเป็นการเช่าก็ต้องใช้เงินไม่น้อยเลย กลัวเหลือเกินว่าพวกเขาอายุน้อยแล้วจะทำอะไรบุ่มบ่าม”
“บัดนี้ได้มาเห็นกับตาตนเองข้าถึงได้วางใจ ตามบรรยากาศคึกคักอย่างในวันนี้ไม่ว่าจะอย่างไรย่อมต้องไปได้สวยแน่!”
พ่อของต้าจู้นั่งอยู่ด้านข้างพลอยเอ่ยเออออตามไปด้วย “จะไม่ใช่ได้อย่างไร ข้าตอนที่รู้เรื่องครั้งแรกก็ตกใจจนสะดุ้งเช่นกัน”