กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 226 ขาหักเสียแล้ว
ฝนมาเร็วและไปเร็ว ตกอยู่ไม่ถึงครึ่งชั่วยามก็หยุดสนิท มู่เหย่ไปซื้อเนื้อเพื่อนำกลับบ้านในอีกสักครู่ ส่วนซ่งเถาเอ๋อร์ก็ดึงเลี่ยวผิงอันไปซื้ออาหารพะโล้ของผู้อื่นที่ตลาดนัดมาลองชิมรสชาติ
หลังจากซื้อของเสร็จก็ไม่รั้งรออีก ล็อกร้านค้าแล้วคนในครอบครัวจึงก้าวสู่เส้นทางกลับบ้าน
เถาเอ๋อร์อยู่บนรถเทียมล่อก็ทนรอไม่ไหว หยิบอาหารพะโล้ที่ซื้อมาจากตลาดนัดออกมาให้ทุกคนชิม
ครั้นได้ชิมแล้วเถาเอ๋อร์ก็วางใจ ทว่ายังคงไม่เข้าใจอยู่บ้าง “ข้าว่าแล้วเชียวเหตุใดจึงตั้งราคาถูกกว่าของพวกเรา อาหารพะโล้นี้ด้อยกว่าที่บ้านเราทำมิใช่เพียงนิดเดียวเลย แต่ไฉนจึงยังมีคนซื้ออยู่ไม่น้อยเล่า”