เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 224 ยามนี้ผู้คนเขาแซ่หลินมิได้แซ่ซ่งแล้วเล่า
มู่เหย่นิ่งฟังพวกนางสนทนากันมาโดยตลอด รอจนพวกนางตกลงกันเรียบร้อยแล้วจึงค่อยเปิดปาก “เช่นนั้นประเดี๋ยวข้าจะไปคุยกับหัวหน้าหมู่บ้านสักหน่อย เรื่องนี้ยังคงต้องรบกวนเขาไปสักเที่ยว”
หลินลี่ชิงมองไปยังเขา จากนั้นก็พยักหน้า “ประเดี๋ยวข้าจะจัดแจงข้าวของสักหน่อยให้เจ้าถือติดมือไปด้วย ไหว้วานให้ผู้อื่นทำธุระให้ จะไปมือเปล่าคงไม่ดี”
“ได้” มู่เหย่ขานรับ
ซ่งเหอนึกเรื่องหนึ่งขึ้นมาได้กะทันหัน จึงมองไปยังมู่เหย่แล้วกล่าวว่า “จริงสิ ทะเบียนบ้านของผิงอันก็จัดการเสียคราวเดียวกันเลย เดิมทีก็ควรจะยกขึ้นมาทำได้แล้ว”
มู่เหย่มิได้รู้สึกแปลกใจ นี่เดิมทีก็เป็นเรื่องที่คนทั้งสองปรึกษากันไว้แล้ว การรั้งตัวเลี่ยวผิงอันไว้ อย่างไรเสียก็ต้องมอบสถานะให้เขาสักอย่าง
เขาตอบ “ตกลง”