เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 210 มองเขาน้อยหน่อย มองข้าให้มาก
ซ่งเหออดมิได้ที่จะทอดถอนใจคำหนึ่ง “คนที่หน้าตาดีนี่ไม่ว่าจะไปที่ใดก็ล้วนเนื้อหอมจริง ๆ”
มู่เหย่ได้ยินเช่นนั้นก็ชะงักไป ยื่นมือไปบีบพวงแก้มของซ่งเหอแล้วหันหน้านางมาทางตนเอง “มองเขาน้อยหน่อย มองข้าให้มาก”
สีหน้าและน้ำเสียงล้วนดูเป็นปกติยิ่ง ทว่าถ้อยคำที่กล่าวออกมากลับแฝงกลิ่นน้ำส้มสายชูอันเข้มข้น
ซ่งเหอนิ่งอึ้งไปสองวินาทีก็อดมิได้ที่จะหัวเราะพรืดออกมา “โตป่านนี้แล้ว ท่านยังจะมาหึงหวงกับเด็กตัวแค่นี้อีกหรือ”
“อย่าลืมสิว่าคนน่ะเป็นท่านเองที่พาตัวกลับมา”
มู่เหย่ชำเลืองมองเฉินชิงชิงและซ่งหลีเอ๋อร์ที่นั่งเอาศีรษะชนกันกระซิบกระซาบอยู่ด้านข้าง อาศัยจังหวะที่ไม่มีผู้ใดสังเกตยื่นหน้าเข้าไปหอมลูกสะใภ้ตนเองฟอดหนึ่ง
ซ่งเหอ : !
“อย่างไรเสียเจ้าก็มองได้แต่ข้าให้มากเท่านั้น”