เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 200 เลี่ยวผิงอัน
มู่เหย่ได้ยินเช่นนั้นก็รีบดูที่ท้ายทอยของนาง “บวมขึ้นมาหนึ่งก้อน ทั้งยังมีเลือดซึมออกมาเล็กน้อย”
ซ่งเหอเริ่มเลิกขากางเกงของตนเองขึ้นอีกครั้ง บนหัวเข่าก็กระแทกจนเกิดรอยแดงเป็นปื้น ช่างสะดุดตายิ่งนักบนผิวสีขาวผุดผ่องของนาง
มู่เหย่ไม่มีเวลามามัวปวดใจ รีบดึงขากางเกงของนางลงมา ทั้งยังช่วยเช็ดคราบฝุ่นโคลนบนใบหน้าที่พอจะเช็ดออกให้แก่นาง “พวกเราไปหาหมอก่อนเถิด”
ขอทานน้อยถึงได้ก้าวขึ้นหน้ามาย่อตัวลงตรงหน้าซ่งเหอแล้วมองดูใบหน้าของนาง “คุณหนูสาวไม่เป็นไรใช่หรือไม่”
ซ่งเหอกล่าวว่า “ข้าไม่เป็นไรแล้ว”
“เมื่อครู่ข้าแลเห็นเข้าแล้ว เจ้ามิใช่ถูกมัดไว้หรอกหรือ ไฉนจึงปีนขึ้นไปบนกำแพงได้เล่า เก่งกาจยิ่งนัก”
ซ่งเหอ : ...
เก่งกาจผีอะไรกัน นางอัดอั้นตันใจถึงเพียงนี้แล้ว