กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 159 ไม่ เจ้าไม่ได้อิจฉาแม้แต่น้อย
เมื่อออกจากบ้านท่านป้าหลี่ ซ่งเหอก็มิได้ชักช้า รีบเดินกลับบ้าน วุ้นเส้นที่ทำกับหลินลี่ชิงมาตลอดบ่าย ส่วนเนื้อวัวที่หลี่ฟู่กุ้ยมอบให้นั้นยังไม่มีเวลาทำ
เดินมาได้ครึ่งทาง นางพลันนึกขึ้นได้ว่ามู่เหย่ออกไปทำงานที่นาแล้ว จึงเปลี่ยนทางไปตามหาเขาที่ท้องนา
ครั้นมาถึงคันนา นางก็เห็นร่างของมู่เหย่แล้ว เวลานี้ในท้องนายังเหลือชาวบ้านทำงานอยู่เพียงสองสามคน ซ่งเหออยู่ห่างออกไปจึงมิได้ทักทายผู้ใด
ซ่งเหอคร้านจะเดินต่อ จึงยกมือทั้งสองประกบเป็นรูปกรวยแล้วตะโกนเรียกคนในนา
“มู่เหย่”
บุรุษในนาได้ยินเสียงก็หยุดงานในมือ หันศีรษะมองมาทางซ่งเหอ
ซ่งเหอยืนโบกมือให้เขาอยู่บนคันนา แสงอัสดงยามตะวันลับขอบฟ้าสาดลงบนใบหน้ายิ้มแย้มของนาง ดูเจิดจ้าเป็นพิเศษ