กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 141 เช่นนั้นนับเป็นเรื่องสะเทือนฟ้าสะเทือนดินจริง ๆ แท้ ๆ!
ยามที่มู่เหย่กลับไปซ่งเหอยังคงง่วนอยู่ พลันเห็นเขากลับมาก็ประหลาดใจอยู่บ้าง
นำเส้นหมี่ไปยกขึ้นโต๊ะให้ลูกค้า พอกลับมาก็อดใจรอไม่ไหวรีบเอ่ยถาม “ไฉนจึงกลับมาเร็วนักเล่า เป็นอย่างไรบ้าง”
มู่เหย่พยักหน้าให้นางเบา ๆ “ได้ความอยู่ ตอนนี้ไม่สะดวก รอเสร็จธุระกลับไปแล้วค่อยคุยกับเจ้า”
ซ่งเหอแม้จะร้อนใจเพียงใดก็รู้ว่ายามนี้มิใช่เวลาพูดคุย จึงพยักหน้ารับเบา ๆ “ได้ เช่นนั้นก็กลับไปคุยกัน”
ซ่งเถาเอ๋อร์ที่อยู่ด้านข้างงุนงงไปหมด ไม่เข้าใจว่าพี่สาวกับพี่เขยของนางกำลังพูดสิ่งใด สองคนนี้กำลังเล่นทายปริศนาอันใดกัน
ครั้นถึงยามเที่ยงของที่นำมาในวันนี้ก็ขายหมดเกลี้ยง มีลูกค้าที่มาล่าช้าไม่ได้กินจนอดบ่นพึมพำมิได้อยู่สองสามคำ