กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 137 ดูคำพูดเข้าสิ ฟังได้เสียที่ไหนกัน
“อื้อ...” ซ่งเหอผลักใบหน้าของมู่เหย่ที่ยื่นเข้ามาใกล้เพื่อจูบนางออกเบา ๆ เอ่ยปรึกษาด้วยเสียงแผ่วเบา “พวกเราพักผ่อนกันก่อนสักคืนได้หรือไม่”
มู่เหย่ขมวดคิ้วเล็กน้อย ไม่ตอบแต่กลับถามว่า “ตรงนั้น...ยังไม่สบายตัวอยู่หรือ”
ใบหน้าของซ่งเหอแดงระเรื่อ “เปล่า...ข้าแค่ง่วงอยากนอนแล้ว”
คิ้วของมู่เหย่คลายออกอีกครั้ง ยื่นเข้าไปจูบริมฝีปากของซ่งเหอเบา ๆ พึมพำเสียงเบา “เจ้าง่วงก็หลับไป ไม่ต้องให้เจ้าออกแรงเสียหน่อย ไม่เหนื่อยเจ้าหรอก”
ซ่งเหอ : ! ดูคำพูดเข้าสิ ฟังได้เสียที่ไหนกัน
ซ่งเหอยู่ปากเอ่ยอย่างไม่สบอารมณ์ว่า “หากทำขึ้นมาจริง ๆ เช่นนั้นข้ายังจะหลับลงได้หรือ”
มู่เหย่จุ๊บนางทีหนึ่ง “หลับได้สิ เมื่อคืนเจ้าก็หลับไปแล้วนี่”