เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 127 พิธีแต่งงานดำเนินอยู่ 3
ซ่งอันยังเด็กเกินไป ซ่งเหอไม่มีพี่ชายน้องชายที่สามารถแบกนางขึ้นหลังพาออกจากเรือน มู่เหย่จึงเข้าไปรับคนในห้องด้วยตนเอง
ยามกราบลา หลินลี่ชิงยืนอยู่ด้านข้างคอยปาดน้ำตาไม่หยุด
นางส่งมอบมือของซ่งเหอไปไว้บนมือของมู่เหย่ มองดูเฉิงเหย่พลางกำชับว่า “มู่เหย่ ข้ามอบเสี่ยวเหอของข้าให้แก่เจ้าแล้ว วันหน้าเจ้าห้ามรังแกนางเป็นอันขาด ต้องปฏิบัติต่อนางให้ดี”
“วันหน้าพวกเจ้าสามีภรรยาจงร่วมใจกัน ต้องจับมือเคียงข้างกันใช้ชีวิตให้ดี อย่าได้ทะเลาะเบาะแว้งกันเล่า”
มู่เหย่สีหน้าจริงจัง เอ่ยขึ้นว่า “ข้าจะปฏิบัติต่อซ่งเหอให้ดี ชั่วชีวิตนี้ไม่มีวันทำให้นางผิดหวัง”
หลินลี่ชิงจึงได้ปาดน้ำตาพลางส่งซ่งเหอให้แก่เขา มู่เหย่อุ้มซ่งเหอขึ้นมาในแนวนอน ซ่งเหอใช้สองมือโอบรอบคอของมู่เหย่ไว้แน่น