กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 105 ว่าวกระดาษ
ซ่งเถาเอ๋อร์เอ่ยถามอย่างสงสัย “พวกเราพรุ่งนี้จะไม่ตั้งแผงขายของจริง ๆ หรือ พวกเราจะไปช่วยพี่มู่เหยี่ยวเกี่ยวข้าวหรือไร”
ซ่งเหอหลุดขำ “มิเช่นนั้นยังจะไปช่วยผู้ใดได้ ช่วยซ่งต้าซานหรือ”
เมื่อเอ่ยถึงซ่งต้าซาน ซ่งเถาเอ๋อร์ก็เอ่ยอย่างอารมณ์บ่จอย “พี่สาว ท่านจะไปเอ่ยถึงคนนอกทำไมกัน”
ซ่งเหอลูบศีรษะของน้องสาวเบา ๆ “ปากไวไปชั่วขณะ คราวหน้าจะไม่เอ่ยถึงอีกแล้ว”
ซ่งเหอใช้งานเยาวชนเยี่ยงทาสมาหนึ่งเดือนแล้ว ทว่าสาวน้อยผู้นี้กลับไม่เคยร้องว่าเหนื่อยเลยสักคำ ภายในใจจึงรู้สึกผิดอยู่บ้าง
“ต้องตามข้าออกมาตั้งแผงขายของตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่างทุกวัน ยุ่งมานานเพียงนี้ลำบากเจ้าแล้ว พรุ่งนี้ข้าให้เจ้าหยุดพัก เล่นอยู่บ้านกับน้องชายและน้องสาวเถิด”