กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 91 เสาะหาแผงค้า
ซ่งเหอวุ่นวายจนเสร็จหลินลี่ชิงก็ไล่นางไปพักผ่อน แบกของหนักถึงเพียงนี้เดินบนเส้นทางภูเขาในวันที่ร้อนอบอ้าวเช่นนี้ไปกว่าสามชั่วยาม ต่อให้เป็นคนที่ทำด้วยเหล็กก็ทานทนไม่ไหว
ซ่งเหอไม่ได้ฝืนกำลัง นางกำลังรู้สึกว่าขาทั้งสองข้างล้าจนแทบไม่ไหวคล้ายกับถูกถ่วงด้วยตะกั่ว อาบน้ำเสร็จแล้วจึงกลับเข้าห้องไปล้มตัวลงนอน
ยามพลบค่ำมู่เหย่หิ้วหนูไผ่ที่เชือดจัดการเรียบร้อยแล้วสองตัวมา หนูไผ่เหล่านี้ยังคงเป็นตัวที่พวกเขาจับได้ด้วยกันในป่าไผ่เมื่อคราวก่อน
เนื่องจากรับปากพวกซ่งเถาเอ๋อร์ไว้ว่าจะเก็บไว้กินกันเองในบ้าน มู่เหย่จึงมิได้นำไปขายและเลี้ยงเอาไว้ที่บ้านมาโดยตลอด
หลินลี่ชิงเป็นคนเปิดประตูให้เขา ครั้นเห็นเขาหิ้วของมาก็ตกใจไปชั่วขณะ “นี่คือหนูไผ่หรือ”