กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 89 นอนร่วมเตียง
ในความมืดมิดมู่เหย่ย่างก้าวเข้ามาทีละก้าว เขาขลุกอยู่ข้างโต๊ะครู่หนึ่ง ภายในห้องพลันสว่างไสวขึ้นมาอีกครา
ซ่งเหอลุกขึ้นมานั่งบนเตียง “เจ้านำเทียนไขมาด้วยหรือ วันนี้เหตุใดข้าจึงมิเห็นเลย”
“วางไว้รวมกับเสื้อผ้าน่ะ เจ้าคงมิได้สังเกตกระมัง”
เดิมทีก็อยู่ในภูเขาลึกอยู่แล้ว การตกอยู่ในความมืดแม้จะมีมู่เหย่อยู่ข้างกายซ่งเหอก็ยังหวาดกลัวอยู่บ้าง เพลานี้มีเทียนไขมีแสงสว่างแล้วจึงค่อยยังชั่วขึ้นมาก
มู่เหย่เอ่ยว่า “มีแสงสว่างเจ้าจะนอนหลับหรือไม่”
ซ่งเหอผงกศีรษะรัวราวกับตำกระเทียม คล้ายกับกลัวว่าเขาจะเป่าดับเทียนไขยิ่งนัก
“เช่นนั้นก็จุดไว้เถิด”