กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 72 เหตุใดนางจึงมอบผลไม้ให้ผู้อื่นแต่ไม่ให้พวกเรา
พอดูหมาป่าเสร็จ ซ่งเหอก็บอกเรื่องที่นางจะไปตำบลกับมู่เหย่ให้หลินลี่ชิงฟัง
หลินลี่ชิงไม่ได้ขัดข้องอันใด นางอยากให้คนทั้งสองอยู่ร่วมกันมาก ๆ เพื่อบ่มเพาะความรู้สึกเสียด้วยซ้ำ
เพียงแต่ฝนเพิ่งจะตกไป แม้เพลานี้ดวงตะวันจะแผดแสงจ้า ทว่าหนทางยังคงสัญจรลำบากยิ่งนัก นางกำชับให้คนทั้งสองระมัดระวังตัวให้ดีแล้วมิได้เอ่ยสิ่งใดอีก
ข้าน้อยหลายคนรู้ความยิ่งนัก ไม่มีผู้ใดงอแงจะขอตามซ่งเหอออกไปข้างนอกด้วยเลย
ซ่งเหอเห็นซ่งอันมองตนตาละห้อย ในใจพลันอ่อนยวบ จึงรับปากว่าจะซื้อขนมอร่อย ๆ กลับมาฝากพวกเขาก่อนจะก้าวออกจากบ้านไปกับมู่เหย่
หมาป่าถูกมู่เหย่จัดการอย่างง่าย ๆ เรียบร้อยแล้ว ขนของมันแห้งเกือบสนิทจึงเก็บใส่กลับเข้าไปในตะกร้าสาน