เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 69 ซ่งเหอ พวกเราแต่งงานกันเถอะ
มู่เหย่หลังจากได้ชิมของซ่งเหอแล้ว พลันรู้สึกว่าในชามของตนเองก็ไม่ได้เอร็ดอร่อยเป็นพิเศษอันใด มิน่าเล่าถึงเรียกว่าบะหมี่วุ้นเส้นรสเปรี้ยวเผ็ด
“แบบเผ็ดอร่อยยิ่งกว่า!” มู่เหย่เอ่ยวิจารณ์
“เช่นนั้นย่อมแน่นอนอยู่แล้ว ทว่าเจ้าก็ชิมได้เพียงคำเดียวเท่านั้น” ซ่งเหอเอ่ยพลางดึงชามของตนกลับคืนมา ทั้งยังเสริมขึ้นอีกประโยค “รอให้บาดแผลของเจ้าหายดีแล้ว ข้าค่อยทำให้เจ้า…ทำให้พวกเจ้ากินอีก”
มู่เหย่หันศีรษะมองนาง ยกยิ้มมุมปากพยักหน้ารับคำ
ซ่งเหอมองเห็นรอยขีดข่วนเล็ก ๆ หลายรอยบนใบหน้าคมคายของเขา ก็เพียงรู้สึกขัดหูขัดตายิ่งนัก
มิทันได้คิดสิ่งใดก็ยื่นมือออกไปหมายจะแตะต้อง ทว่าพอมือไปถึงตรงหน้ากลับหยุดชะงักลง
มู่เหย่ถูกกิริยาของนางทำเอาชะงักงัน “เปะ…เป็นอันใดไปหรือ”
“ใบหน้าของเจ้าก็ได้รับบาดเจ็บด้วย”