กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 41 ข้าไฉนถึงไม่เชื่อปานนั้นเล่า
ซ่งเหอเอ่ยว่า “เนื้อหมูป่านี้ยังต้องรบกวนเจ้านำกลับไปช่วยข้าแช่ไว้ในบ่อน้ำบ้านตระกูลพวกเจ้าอีก ส่วนเนื้ออีกก้อนที่แล่แยกออกมานั่นให้เจ้าทำกินเองในตอนค่ำ”
“ข้าทำไม่เป็น”
“หา”
มู่เหย่เอ่ยว่า “ข้าทำกับข้าวไม่ค่อยเป็น รสชาติไม่อร่อย เอาเนื้อให้ข้าทำรังแต่จะสิ้นเปลือง”
ซ่งเหอ “......”
ข้าไฉนถึงไม่เชื่อปานนั้นเล่า
ซ่งเถาเอ๋อร์มองคนนั้นทีคนนี้ที ทันใดนั้นก็มีความคิดแวบขึ้นมาราวแสงวิญญาณ “พี่ชายมู่เหย่ พี่สาวข้าทำเป็นนะเจ้าคะ อีกทั้งนางยังทำได้อร่อยยิ่งนัก ให้พี่สาวข้าทำเผื่อมากหน่อย ประเดี๋ยวค่อยส่งไปให้ท่านก็สิ้นเรื่องแล้วมิใช่หรือ”