กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 34 ถูกแล้ว ก็บอกให้นางไปกินขี้อย่างไรเล่า
ซ่งเหอโมโหจนหัวเราะออกมา นางชี้นิ้วไปที่ใบหน้าของตนเองแล้วเอ่ยถามท่านย่าซ่ง “เจ้าดูข้าหน้าตาเหมือนคนโง่ที่หลอกง่ายพรรค์นั้นหรือ”
“หรือจะบอกว่าเจ้าแก่กะโหลกกะลาจนสมองพลอยพังไปด้วยแล้ว”
ท่านย่าซ่งแทบไม่อยากเชื่อหู บีบเสียงแหลมสูงขึ้นเอ่ยว่า “เจ้าว่าอะไรนะ”
ซ่งเหอเอ่ย “ดูท่ามิใช่เพียงแค่สมองพัง ทว่าหูยังหนวกอีกด้วย ข้าพูดสิ่งใดเจ้าไม่ได้ยินรึ คิดว่าข้ายังคงรังแกง่ายบงการง่ายเหมือนเมื่อก่อนจริง ๆ หรือ”
“ขาหมูเนื้อหมูไม่มีหรอก แต่เมื่อครู่ตอนที่ท่านแม่ของข้าจัดแจงลำไส้ใหญ่หมูและพวกเครื่องในได้เก็บกวาดสิ่งของออกมาไม่น้อยทีเดียว หากเจ้าอยากได้นักก็ตบรางวัลให้เจ้าเสีย ประเดี๋ยวจะยกกลับบ้านให้เจ้ากินก็แล้วกัน”