เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 30 หมูป่าเป็นซ่งเหอที่ฆ่า
“อะไรกัน”
มู่เหย่มองไปยังอาสะใภ้ร่างท้วมผู้นั้นพลางเอ่ยทีละคำว่า “เป็นซ่งเหอที่ฆ่าหมูป่าไม่เกี่ยวกับข้า ตอนที่ข้าไปเจอนางหมูป่าก็สิ้นใจไปแล้ว”
อาสะใภ้ร่างท้วมอ้าปากค้างทว่ามิได้เอ่ยสิ่งใดออกมาอีก หลบสายตาของมู่เหย่ไป
มู่เหย่เอ่ยต่อว่า “ข้าเพียงบังเอิญพบเข้าจึงช่วยแบกหมูป่าลงเขามาเท่านั้น หมูป่าตัวนี้เป็นของซ่งเหอ”
คนทั้งหลายจึงค่อยสังเกตเปรียบเทียบเสื้อผ้าของทั้งสอง เห็นได้ชัดเจนว่าซ่งเหอคล้ายเพิ่งผ่านการต่อสู้ตะลุมบอนมามากกว่า ส่วนบนร่างของมู่เหย่นั้นสะอาดสะอ้าน ไร้ซึ่งรอยคราบเลือดเปรอะเปื้อนแม้เพียงนิด
นี่ยังเป็นเพราะซ่งเหอกังวลว่าหากร่างของมู่เหย่เปรอะเปื้อนคราบเลือดแล้วเสื้อผ้าจะซักยาก จึงได้เด็ดใบไม้ใบหญ้ามามากมายเพื่อเช็ดถูหัวหมูป่ามาก่อนแล้ว