เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 14 โล่งอกประหนึ่งรอดพ้นเคราะห์กรรมมาได้อย่างน่าประหลาด
ซ่งอันตาไว พลันเหลือบไปเห็นซ่งเหอที่ยืนอยู่ไม่ไกลในทันที
“พี่สาวใหญ่ ท่านตื่นแล้วหรือ” ซ่งอันส่งเสียงเรียกนางพลางวิ่งถลันเข้ามากอดขาขวาข้างที่ไม่ได้รับบาดเจ็บของนางไว้ แหงนดวงหน้าเล็ก ๆ ขึ้นเอ่ยว่า “เนื้อ มีเนื้อ พวกเรามีเนื้อกินแล้ว !”
“พี่สาวใหญ่ท่านลองดมดู หอมยิ่งนัก !”
ซ่งเหอบีบแก้มเขาด้วยความเอ็นดูระคนสงสาร ช่างน่าเวทนานักที่ยังไม่เคยกินเนื้อไก่มาก่อนเลย
“หอมมากจริง ๆ เช่นนั้นวันนี้อันอันต้องกินให้มากหน่อย กินน่องไก่ดีหรือไม่”
ซ่งอันเงยหน้าใคร่ครวญครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงไร้เดียงสาอย่างเด็กเล็กว่า “พี่สาวใหญ่ล้มป่วย เจ็บ พี่สาวใหญ่กินเนื้อ จะได้หายไว ๆ”
ซ่งเหอมองดูท่าทางน่ารักน่าเอ็นดูของเขาแล้วอดไม่ได้ที่จะโน้มตัวลงไปหอมแก้มน้อย ๆ ของเขาฟอดหนึ่ง