กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 3 หน้าด้านไร้ยางอาย
ท่านย่าซ่งเอ่ย “ข้าไม่สน เจ้าอย่าหวังจะมารีดไถเงินข้า”
หมอจางบันดาลโทสะขึ้นมาทันที “ข้ารีดไถเงินเจ้าหรือ คนก็เป็นลูกชายเจ้าที่ขอให้ข้าช่วย ยารักษาบาดแผลภายนอกที่ข้าใช้ก็ล้วนเป็นยาดีที่ซื้อมาจากหอเป่าเหอ”
“ยังมีโสมป่าที่อมอยู่ในปากของซ่งเหอเพื่อประคองชีวิต นั่นเป็นของล้ำค่าที่ข้าเก็บสะสมไว้หลายปี โสมป่ามีค่าเพียงใดทุกคนล้วนกระจ่างแจ้งใช่หรือไม่ ข้าคิดเพียงห้าตำลึงเงินยังถือว่าเห็นแก่นางที่น่าสงสารจึงคิดลดลงแล้ว หากเปลี่ยนเป็นหมอจากหอเป่าเหอมา ก็ไม่มีทางเก็บน้อยไปกว่าข้าเป็นอันขาด”
ท่านย่าซ่งได้ยินพลันหน้ามืดตามัว น้ำเสียงแหลมสูงขึ้นมาทันควัน “เจ้าเอาโสมป่าให้นางใช้หรือ เจ้าอาศัยอะไรเอาโสมป่าให้นางใช้ ข้าตกลงแล้วหรือเจ้าถึงได้เอามาใช้”