กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 182: ตระกูลกู้ขอความช่วยเหลือ
เสียงของหวังซือหนงเย็นชาไม่ต่างจากเสียงของคนปลายสาย
“ประธานหวังน้อยใช่ไหมครับ? ผมคือหลี่เซิน ประธานเจ้าหน้าที่บริหารของทีบีบี!”
“อ้อ!” หวังซือหนงตอบอย่างเย็นชา “ประธานหลี่มีธุระอะไรกับผมเหรอ?”
“ประธานหวังน้อย หมายความว่ายังไง?”
ฟังจากน้ำเสียงของอีกฝ่ายก็รู้ว่ากำลังข่มความโกรธเอาไว้ แต่หวังซือหนงไม่ใส่ใจ “หมายความว่าอะไรล่ะ? ประธานหลี่กำลังพูดอะไรเป็นปริศนากับผมอยู่?”
คำพูดนั้นทำให้เซียวพ่านพ่านแทบหลุดหัวเราะ
เล่นบทคนไม่รู้ไม่ชี้ได้เนียนจริงๆ! ตกลงใครกันแน่ที่พูดเป็นปริศนา?
เด็กบ้าอะไรจะร้ายกาจขนาดนี้!
เห็นได้ชัดว่าหลี่เซินที่อยู่อีกฝั่งของสายโทรศัพท์โมโหไม่น้อย น้ำเสียงยิ่งเย็นเยียบขึ้นเรื่อยๆ “ประธานหวังน้อย เราก็อยู่ในแวดวงเดียวกัน อย่าทำอะไรให้มันสุดโต่งนัก ไม่อย่างนั้นทุกคนจะอยู่ลำบาก”