กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 167: ความเข้าใจของคนที่มีไอคิวและอีคิวรวม 160 กับคนที่มีไอคิวและอีคิวรวม 90 ต่างกันแค่ไหน
คำพูดนี้ทำให้แฟนฮิปฮอปจำนวนมากพากันเห็นด้วย
“ใช่เลย! คนอเมริกันเขาก็เขียนเพลงกันแบบนี้ แล้วนายมีสิทธิ์อะไรถึงคิดว่ามันผิด”
“เด็กอายุแค่นี้ นายเข้าใจเพลงแร็ปด้วยเหรอ? นายก็แค่เขียนเพลงได้ไม่กี่เพลง บังเอิญแมวจับหนูตายเท่านั้นแหละ”
“ไสหัวออกจากวงการแร็ปไปซะ อย่าเอาความคิดไม่เติบโตเต็มที่แบบนั้นมาล้างสมองพวกเรา!”
เมื่อเห็นอีกฝ่ายสวนหวังซือหนง แฟนคลับของเขาก็ไม่ยอมอยู่เฉย
“ไปลงนรกซะ! แกมีสิทธิ์อะไรมาไล่คุณชายรัชทายาทของเรา? ไอ้ขยะ!” โดยเฉพาะกลุ่มแฟนคลับคุณแม่ที่ด่ากลับไปถึงขั้นกล่าวหาว่าอีกฝ่ายมีปัญหาด้านการเลือกปฏิบัติทางความคิด
“เฮอะ! พวกแกเป็นคนไม่ได้เรื่องแท้ๆ ยังกล้ามาด่าเสี่ยวหนงอีก ดูการแต่งตัวสีสันฉูดฉาดกับรอยสักเต็มตัวของพวกแกสิ พวกไร้การศึกษาเอ๊ย”
หวังซือหนงมองทั้งสองฝ่ายด่ากัน ก่อนเอ่ยขัดขึ้นและจ้องกวากวาด้วยสายตาดูแคลน
“ไม่มีวัฒนธรรมก็คือไม่มีวัฒนธรรม!”