เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 164: พระเจ้าแห่งแร็ป
ในฐานะรุ่นบุกเบิกที่คลุกคลีอยู่ในวงการมาสิบหกปี เมื่อ ลิ้นมังกร ออกความเห็นเชิงมืออาชีพ ก็เท่ากับยืนยันฝีมือระดับฮาร์ดคอร์ของหวังซือหนงโดยตรง
ช่องคอมเมนต์ระเบิดขึ้นทันที ทั้งคนทั่วไป แฟนเพลง แฟนคลับรุ่นเก่า และชาวเน็ตที่เข้ามามุง ต่างพากันแห่เข้ามาแสดงความคิดเห็นอย่างบ้าคลั่ง
“พี่ลิ้นมังกรรับรองด้วยตัวเองแล้ว พวกแร็ปเปอร์ของพวกนายยังเขียนเพลงไม่เสร็จอีกเหรอ? ผ่านมาตั้งครึ่งชั่วโมงแล้ว ห่วยขนาดนั้นเลย?”
“ขำจะตาย! เพลงใหม่ของคุณชายรัชทายาทออกมาตั้งสองเพลงแล้วมั้ง พวกนั้นคงยังเลือกดนตรีประกอบไม่ถูกเลย!”
“นี่สินะที่เรียกว่าพรสวรรค์บดขยี้? ไอคิวสูงของคุณชายรัชทายาททำอะไรก็เก่งไปหมดเลยสินะ! ลูกโปรดแห่งสวรรค์ชัดๆ!”
“ตอนแรกแค่เข้ามาดูเรื่องสนุกๆ สุดท้ายกลับโดนฝีมือคุณชายรัชทายาทตกเข้าให้! ทั้งโฟลว์ จังหวะ แล้วก็คำสัมผัสท้าย โคตรสุด!”
“ก่อนหน้านี้ยังเฮตามคนอื่นให้คุณชายรัชทายาทโต้กลับอยู่เลย พอฟังเพลงจบแล้วอยากพูดแค่ว่า: ขอโทษนะ ฉันตาบอดมองไม่เห็นภูเขาไท่ซาน!”
ทั่วทั้งอินเทอร์เน็ตเต็มไปด้วยคำชื่นชมและการเล่นมุกอย่างถล่มทลาย
-Z ซีเหมิง และแร็ปเปอร์คนอื่นๆ จ้องหน้าจอด้วยสีหน้าเขียวคล้ำ คำที่เพิ่งคิดออกถูกทำให้ยุ่งเหยิงจนหมด ตอนนี้เขียนอะไรไม่ออกแม้แต่คำเดียว