กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 161: หาเรื่องกันเหรอ?
แต่ละทีมประชันฝีมือกัน
แร็ปเปอร์ของสถานีโทรทัศน์มีท่าทีดุดัน แต่เนื้อเพลงกลับซ้ำซากจำเจไปหมด
เนื้อหาเต็มไปด้วยการเพ้อฝันถึงความมั่งคั่ง การเปรียบเทียบยั่วโมโห และการเหยียบย่ำดูถูกกัน แถมยังมีรูปแบบซ้ำกันอย่างหนัก
เก้าสิบเปอร์เซ็นต์เป็นสไตล์แทร็ป!
โฟลว์เหมือนเพลงเล่านิทานจังหวะสนุกๆ ไม่มีผิด
ส่วนเพลงแร็ปทำนองก็มีแต่เรื่องผู้ชายผู้หญิง เนื้อเพลงยังเชยสุดๆ มีแค่เปลือกไร้จิตวิญญาณ
ไม่มีแก่นทางมนุษยศาสตร์ของเพลงแร็ปอย่างแท้จริงเลย เป็นเพียงสูตรสำเร็จของเพลงแร็ปกระแสนิยมจากประเทศเกาหลีและประเทศอเมริกาในตอนนี้
ให้ความสำคัญแค่การโชว์เทคนิคกับกระแสความนิยม แต่ขาดการมองความเป็นจริง สุดท้ายก็กลายเป็นการมโนฟินกับตัวเองแบบนิยายสะใจ
แต่ของห่วยๆ แบบนี้กลับมีคนดูข้างล่างฟังกันอย่างเมามัน ทุกคนกรีดร้องว่า “โฟลว์ดีมาก! ระเบิดสุดๆ!” ราวกับกำลังเต้นอยู่ในไนต์คลับ