บทที่ 119: ใช้คนหนึ่งรับเคราะห์แทนอีกคน

บทที่ 119: ใช้คนหนึ่งรับเคราะห์แทนอีกคน

หวังซือหนงรองน้ำจากเครื่องกดน้ำมาล้างมือ ก่อนกลับไปนั่งบนโซฟาข้างถังซูหนิง

จากนั้นก็ล้วงลูกอม ออกมาจากกระเป๋า แล้วเคี้ยวอย่างใจเย็น

ถังซูหนิงไม่พูดอะไร เพียงมองสลับไปมาระหว่างเด็กหนุ่มที่นั่งอยู่ข้างตัวกับเมิ่งเยว่หลิงที่หมดสติอยู่บนพื้น

ใจเย็นเกินไปแล้ว! ใจเย็นเกินไปจริง ๆ!

เรื่องแบบนี้เธอเองก็ทำมานับครั้งไม่ถ้วน ศิลปินในวงการบันเทิงที่ไม่ยอมทำตามถูกเธอจัดการจนยับเยินมาแล้วไม่รู้กี่คน แถมยังเคยตบหน้าคนอื่นอีกตั้งมากมาย

แต่ถ้าให้เธอพูดตามตรง เธอไม่มีทางทำใจเย็นและดูสง่างามได้แบบลูกชายแน่นอน

เธอเอ่ยถามด้วยความสงสัยว่า “เมิ่งเยว่หลิงเป็นแบบนี้ นายไม่กลัวตาแก่นั่นจะเอาจริงเหรอ?”

หวังซือหนงยกมุมปากขึ้นเล็กน้อยแล้วตอบอย่างไม่ใส่ใจว่า “เขาไม่กล้าหรอก! ฟันที่หักซี่นี้ เขาต้องกลืนมันลงคอไปเอง!”