บทที่ 103: ขาดเพียงผู้หนุนหลังตัวจริงอีกคน

บทที่ 103: ขาดเพียงผู้หนุนหลังตัวจริงอีกคน

พวกเขาอ่านอย่างละเอียด และไม่ได้สงสัยในความสามารถด้านการสร้างสรรค์ของเด็กคนนี้เลย เขาเริ่มเรียนรู้ตั้งแต่อายุสามขวบ วางแผนชิงสิทธิในการปกครองดูแลตระกูลถังมานานเจ็ดปี เป็นอัจฉริยะขั้นสูงที่มีไอคิว 167 เป็นนักเขียนนิยายชั้นแนวหน้าของตลาด แถมยังใช้เพลงสองเพลงที่แต่งให้เซียวถิงกวาดตลาดเพลงจนราบคาบ

จะมองเขาเป็นเด็กทั่วไปไม่ได้เด็ดขาด

ยิ่งพลิกอ่านต่อไป สีหน้าของทั้งกลุ่มก็ยิ่งจริงจัง แววตายิ่งเปล่งประกาย

ไม่มีคำขวัญใหญ่โตกลวงเปล่า ไม่มีบทพูดที่จงใจเร้าอารมณ์ แถมยังมีกลิ่นอายของนายทหารที่ไต่เต้าขึ้นมาจากชนชั้นล่างในยุคนั้น ไม่มีการสร้างภาพวีรบุรุษที่ลอยจากความเป็นจริง

การแต่งหน้าและออกแบบเครื่องแต่งกายก็ไม่ใช่แบบที่โบกแป้งแต้มชาดกันอยู่ในปัจจุบัน

ตลอดทั้งเรื่องมีแต่สงครามจริง ความผูกพันต่อชาติบ้านเมือง และจิตวิญญาณนักรบที่เดือดพล่าน