กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 212 ถ้ำประหลาด
หลังจากผมพูดจบ ทุกคนต่างพากันมองมาที่ผม
ผมรีบกล่าว “ผีดิบขนอาศัยการดมกลิ่นเพื่อสัมผัสคนเป็น ขอแค่เข้ามาในระยะร้อยเมตรก็จะพบตัวพวกเรา แต่แผนเดิมของเราคือหลบหลีกผีดิบขน งั้นทำไมเราไม่เปลี่ยนความคิดใหม่ ทำให้ผีดิบขนเข้าใกล้เราไม่ได้ล่ะ?”
เซียวเหอถาม “หมายความว่ายังไง?”
“คุณบอกว่าสายตาของผีดิบขนอ่อนแอมาก มองไม่เห็นอะไรเลย งั้นทำไมเราไม่ใช้วรยุทธ์ยมโลกเร้นลับสร้างเขาวงกตขึ้นมา ให้พวกมันได้สนุกกันสักหน่อยล่ะ...” ผมยิ้ม “รีบออกเดินทาง ใช้รวบรวมพวกมันด้วยวรยุทธ์ยมโลกเร้นลับ จากนั้นทำให้พวกมันชนกันเอง แล้วใช้กำแพงขวางไว้”