0201

⬢⬢⬢

ตอนที่ 201 ความฝันนั้นไม่มีความหมาย

หลังจากอวิ้นสุ่ยส่งวารีฝันมารให้หลินเซียวเซียวแล้ว เขาก็รีบออกไปอย่างเร่งรีบ ส่วนหลินเซียวเซียวมองดูฉันด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ ทำให้ฉันรู้สึกประหม่าจนต้องหันหลังหนีพลางพึมพำเสียงเบาว่า “มอง...มองอะไร!”

“ศิษย์น้องชาย เมื่อครูกี้เธอกำลังพูดอะไรอยู่นะ...”

ทันใดนั้น ฉันก็รู้สึกเหมือนถูกมืออันอ่อนนุ่มคู่หนึ่งโอบกอดมาจากข้างหลัง

ไออุ่นจากหลินเซียวเซียวแผ่ซ่านเข้ามาจากด้านหลังของฉันทันที

เธอแกล้งเป่าลมใส่หูฉันอย่างซุกซน ก่อนจะพึมพำเสียงแผ่วว่า “เธอบอกว่าจะหึงหวงฉันอย่างนั้นเหรอ?”

การกระทำนั้นทำให้ร่างกายของฉันอ่อนระทวยไปชั่วขณะ ฉันจึงรีบพูดอ้อมแอ้มว่า “ฉันไม่ได้...”