0181

⬢⬢⬢

ตอนที่ 181 ฉันเป็นเซียนหญิงน้อยไงล่ะ

ผมยอมรับในความเพ้อฝันของแม่นางคนนี้จริงๆ!

เธอช่วยใช้สมองคิดอะไรบ้างไม่ได้หรือไง!

ไม่สิ เธอมันก็แค่คนปัญญาอ่อนอยู่แล้วนี่นา

แต่จะปัญญาอ่อนไปถึงขั้นนี้ได้ยังไงกัน!

ผมร้อนใจจนแทบบ้า ในพริบตานั้นไม่สนใจเรื่องคำสาปแล้ว โอบกอดหยางเสี่ยวเยว่ขึ้นมาแล้วสับขาโกยแน่บพุ่งตรงไปยังส่วนลึกของป่า

ในจังหวะนั้น ร่างกายของผมเริ่มเน่าเปื่อยทันที แต่หยางเสี่ยวเยว่ที่อยู่ในอ้อมกอดกลับยังคงร้องไห้ไม่หยุด “ทำไมเธอถึงตีเพื่อนล่ะ? เพื่อนมีไว้ให้ทะนุถนอม ไม่ใช่มีไว้ให้ตีนะ”