0157

⬢⬢⬢

ตอนที่ 157 อุ้มฉันไปบนเตียงที

ตอนที่ผมมาถึงหน้าบ้านของหลินเสวี่ยเยียน ผมกลับรวบรวมความกล้าเพื่อเคาะประตูไม่ได้สักที

“โจวเหลียง นายมันก็แค่พวกไม่เอาไหน...”

ผมด่าตัวเองในใจ พลางนั่งยองๆ สูบบุหรี่ที่หน้าบ้านเธอไปหลายมวน ทว่ากลับไม่รู้ว่าจะต้องเผชิญหน้ากับเธออย่างไร

เมื่อผมสูบบุหรี่หมดไปสามมวน ประตูห้องก็พลันเปิดออก

ผมหันไปมอง เห็นเพียงหลินเสวี่ยเยียนยืนอยู่หน้าประตูด้วยดวงตาที่แดงก่ำ

เธอเอ่ยเสียงเบา “นายกะจะรอให้ถึงเมื่อไหร่ถึงจะเข้ามา?”

ผมรีบดับบุหรี่พลางเกาท้ายทอยแล้วกระซิบ “เธอรู้ได้ยังไงว่าผมมา?”