0150

⬢⬢⬢

ตอนที่ 150 สิ่งของตกทอดของโจวเฮ่อ

หลินเซียวเซียวที่ไม่เคยเกรี้ยวกราดใส่ฉันมาก่อนดูเหมือนกำลังโกรธจัด เธอจับฉันกดลงบนโซฟาแล้วระดมชกต่อยเตะตี หลังจากที่ฉันร้องขอชีวิตซ้ำ ๆ ในที่สุดเธอก็ยอมปล่อยมือแล้วพูดด้วยน้ำเสียงไม่สบอารมณ์ว่า “ไป! กลับได้แล้ว!”

“ศิษย์พี่หญิง ผมผิดไปแล้ว...” ฉันกระซิบ “ผมสัญญาว่าครั้งหน้าที่อาจารย์มา ถ้าเธอกำลังนอนหลับอยู่ ผมต้องปลุกเธอแน่นอน”

“บอกให้ไปไงเล่า!”

หลินเซียวเซียวตะคอกใส่ฉันอย่างดุร้าย ฉันจึงรีบวิ่งแจ้นลงไปจ่ายเงินที่ชั้นล่าง แล้วเรียกแท็กซี่เพื่อเดินทางกลับพร้อมกับเธอ

“ไอ้เวรมู่หย่วนจือ มาทั้งทีแต่ไม่ยอมพูดคุยกับแม่นี่สักคำ...” หลินเซียวเซียวโกรธจนกัดฟันกรอด “คราวหน้าถ้าเจอเขาเมื่อไหร่ ฉันจะตอนเขาให้ดู... แล้วก็เธอด้วย!”