0148

⬢⬢⬢

ตอนที่ 148 ศึกโลหิตสะท้านแปดแดน

คำพูดของมู่หย่วนจือทำให้ฉันตั้งตัวไม่ทันอยู่ชั่วขณะ ฉันมองเขาอย่างโง่งม ส่วนเขาโบกมือให้ฉัน เป็นเชิงบอกให้ฉันออกไปคุยกันข้างนอก

ฉันลุกขึ้นยืนอย่างแผ่วเบาแล้วเดินตามเขาออกไป เขาพาฉันไปที่ห้องส่วนตัวห้องข้างๆ จากนั้นก็กล่าวเสียงเบาว่า “นายไม่เคยรู้สึกเลยงั้นหรือว่า เธอมีความผิดปกติที่ตรงไหน?”

ฉันครุ่นคิดอย่างจริงจัง ท้ายที่สุดก็ส่ายหัวพลางกล่าวว่า “ฉันไม่เคยรู้สึกว่าเธอมีความผิดปกติที่ตรงไหน รู้สึกว่าเธอไม่ต่างอะไรจากคนเป็นทั่วไปเลย”

“ฉันจะถามอีกครั้ง ตอนที่เธอออกไปดื่มเหล้า นายเคยตามเธอออกไปบ้างไหม?” มู่หย่วนจือถาม

ฉันตอบอย่างซื่อสัตย์ว่า “ไม่เคยเลย ฉันไม่ชอบแอบดูชีวิตส่วนตัวของคนอื่น”