0146

⬢⬢⬢

ตอนที่ 146 ชอบตอนอยู่ในอ้อมกอดเธอ

ผมดูออกว่าต่อให้หลินเซียวเซียวจะปากเก่งพูดถึงมู่หย่วนจือไม่หยุด แต่เธอก็พยายามกลั้นน้ำตาไม่ให้ไหลออกมาตลอดเวลา

ผมจึงตบไหล่เธอเบา ๆ แล้วพูดเสียงอ่อนว่า “อย่างน้อยเธอกลับไปนอนพักก่อนสักหน่อยได้ไหม”

“ไม่เอาดีกว่า ปรับเวลาชีวิตเสียหน่อยดีกว่า ถ้าตอนนี้ไปนอนขึ้นมา ต้องตื่นกลางดึกแน่ ๆ……” หลินเซียวเซียวคว้าแขนผมพลางหัวเราะร่า “ไปกันเถอะ!”

ผมได้แต่ยิ้มขมขื่นอย่างจนใจ ยัยหนูนี่ฟื้นตัวเร็วเสียจริง ก่อนหน้านี้ไม่รู้ว่าเป็นใครที่ทำท่าร้อนรนเหมือนจะไปตายเอาดาบหน้า

ปู้เชียนหลี่ถามเสียงอ่อย “ผม... ผมไปด้วยได้ไหมครับ?”