0112

⬢⬢⬢

ตอนที่ 112 อย่าหวังว่าจะทำร้ายเธอได้

พอผมได้ยินสิ่งที่อวิ้นสุ่ยพูด ทั้งร่างก็มึนงงไปชั่วขณะ “ที่ว่าหาที่นอนนั่นหมายความว่ายังไง ช่วยอธิบายให้ฟังหน่อยได้ไหม?”

“โธ่ จะไปคิดเรื่องไหนกันเนี่ย!”

อวิ้นสุ่ยพูดอย่างไม่สบอารมณ์ “ฉันหมายถึงว่าฉันอยู่ข้างนอกกับคุณจนดึกดื่นขนาดนี้แล้ว พอกลับไปจะอธิบายกับศิษย์ร่วมสำนักคนอื่น ๆ ยังไง? สู้ค้างคืนข้างนอกจนถึงรุ่งสางไปเลยไม่ดีกว่าเหรอ? พอกลับไปแล้วพวกเขาถามมา ฉันก็ค่อยบอกว่าไปค้างคืนบ้านเพื่อนสาว”

ผมนึกขึ้นได้ทันควัน “คุณกลัวว่าจะรบกวนพวกเขาตอนกลับไปเหรอ?”