0109

⬢⬢⬢

ตอนที่ 109 การแอบมองเป็นเรื่องช่วยไม่ได้งั้นหรือ?

ผมดูออกว่าอวิ๋นสุ่ยไม่พอใจในตัวผมจริงๆ

แต่ผมจะทำอย่างไรได้? ผมก็บริสุทธิ์ใจนะ

ผมกล่าวอย่างเกรงใจว่า “คุณยินดีช่วยผมเรื่องนี้ดีจริงๆ ผมจะจดจำบุญคุณครั้งนี้ไว้ งั้นอย่ารอช้าเลย เรารีบกินแล้วรีบไปกันเถอะ”

“เอาสิ กินเถอะ”

อวิ๋นสุ่ยกลอกตาใส่ก่อนจะก้มหน้าก้มตากินกับผม พอจัดการมื้ออาหารเสร็จ พนักงานก็เดินเข้ามาคิดเงิน ขณะที่ผมกำลังจะควักเงินจ่าย เธอกลับรีบเปิดกระเป๋าแล้วพูดว่า “เราต่างคนต่างจ่ายนะ”

ผลคือเพราะท่าทางของเธอค่อนข้างรีบร้อน ของในกระเป๋าก็พลันร่วงหล่นออกมา

แว่นตาสามมิติ ลิปสติก แป้งพัฟ…