0087

⬢⬢⬢

ตอนที่ 87 กระดูกแหลกลาญ

บทที่ 87 กระดูกแหลกลาญ

ซวยแล้ว!

ไอ้เจ้านั่นชิงหนิว ดันตามมาถึงที่นี่เร็วขนาดนี้ได้ไง!

ฉันลุกขึ้นถอยกรูดโดยสัญชาตญาณ พร้อมกับคว้าด้ามดาบผ่าผีเอาไว้

ชิงหนิวเดินตรงเข้ามาหาฉันทีละก้าว เขาเหลือบมองมือฉันแล้วเอ่ยเสียงเย็นเยียบว่า “ไง? นี่นายยังคิดจะสู้กลับงั้นเหรอ?”

ฉันกัดฟันแน่นแล้วพูดเสียงต่ำว่า “ชิงหนิว อย่าลืมนะว่าศิษย์พี่ใหญ่ฉันเป็นใคร!”