0076

⬢⬢⬢

ตอนที่ 76 ครอบครัวที่ดับสูญ

ผม...

ผมก้มหน้าลง แม้อยากจะให้คำมั่นแต่ก็ไม่กล้าให้คำตอบใดออกไป

สุดท้ายผมกำหมัดแน่นแล้วถอนหายใจกล่าว “ศิษย์พี่หญิง ผมขอโทษ ผมให้คำมั่นกับคุณไม่ได้ ผมบอกได้แค่ว่าจะทำเต็มที่ เพราะคำมั่นสัญญานั้น... ต่อให้ต้องแหลกสลายเป็นธุลีก็ต้องทำให้สำเร็จอย่างงดงาม ผมขอโทษ ผมกลัวจริงๆ ผมไม่อยากแบกรับภาระที่หนักอึ้งนี้ ผมไม่อยากตาย”

บนใบหน้าของหลินเซียวเซียวฉายความเศร้าสร้อยวูบหนึ่ง เธอขบเม้มริมฝีปากเบาๆ แล้วพึมพำ “คุณทำให้ฉันผิดหวัง”

“ขอโทษครับ”

“ไม่เป็นไรหรอก ยังไงตอนนี้ฉันก็ไม่มีใครนอกจากคุณแล้ว ขอแค่คุณอยู่ดีมีสุข ทุกอย่างก็ดีทั้งนั้น...” เธอลูบหัวผมพลางกล่าวเบาๆ “ถ้าทำไม่ได้จริงๆ เดี๋ยวฉันแบกรับไว้เอง”