0047

⬢⬢⬢

ตอนที่ 47 ภูตผีเร่ร่อน ถอยไป!

ฉิวฉิวในฐานะดวงวิญญาณ ไม่ได้มีพลังอำมหิตเหมือนดวงวิญญาณตนอื่น

เขาเล่นเสื้อผ้าตัวเองอย่างว่าง่ายอยู่ในอ้อมแขนผม ส่วนผมก็อุ้มเขาพาเขากลับบ้าน

เมื่อกลับมาถึงหน้าบ้าน สีหน้าของฉิวฉิวยังดูหวาดกลัวเล็กน้อย “แม่จะดุผมไหมครับ”

ผมกล่าวอย่างอ่อนโยน “วางใจเถอะ แม่ไม่ดุแน่นอน ลองแบบนี้ดีไหม หลังจากกลับไปแล้วเธอตั้งใจทำการบ้านให้ดี แค่นี้แม่ก็จะไม่ว่าเธอแล้ว”

เขาตอบตกลงด้วยน้ำเสียงใสซื่อ ผมจึงอุ้มเขาเข้าไปในบ้าน แล้วให้เขานั่งที่โต๊ะตัวเล็กที่เขาใช้ทำการบ้านเป็นประจำ