กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 40 เปลี่ยนมาเป็นฉันที่ต้องตบแกให้ตาย
สิ่งที่ทำให้ฉันรู้สึกขนลุกที่สุดกับเจ้าบ่าวผีตนนี้ คือความเงียบงันอย่างถึงที่สุดของเขา
ไม่ว่าเขาจะทำกริยาใด ก็ไม่เคยส่งเสียงออกมาแม้แต่นิดเดียว
ต่อให้ตอนนี้เขาจะอ้าปากกว้างจนเห็นเศษข้าวที่ฟัน หรือจะลากตัวฉันไปตัดหัว เขาก็ยังไม่ยอมส่งเสียงเล็ดลอดออกมาเลย
ฉันทำได้เพียงใช้แรงทั้งหมดที่มีกอดเสาประตูไว้แน่น ส่วนเขาก็เริ่มแกะมือฉันออก หวังจะให้ฉันปล่อยตัว
ฉันจะกล้าปล่อยมือได้อย่างไร หากปล่อยมือไปก็เท่ากับตาย!
ฉันทำได้เพียงกอดเสาไว้แน่นพลางถ่มน้ำลายใส่เขา
แต่ต่อให้ถ่มน้ำลายใส่ มันก็ไม่ได้ผลอะไรกับเขาเลย