กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 2 รองเท้าส้นสูงในยามเที่ยงคืน
เสียงที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันทำเอาผมสะดุ้งสุดตัว
ผมรีบหันขวับกลับไป และในชั่วพริบตาที่หันไปนั้นเอง ไฟในบ้านก็กลับมาติดปกติ
แต่มันไม่ได้กลับมาติดเป็นปกติจริงๆ หรอก มันสว่างวูบวาบ เดี๋ยวติดเดี๋ยวดับ
ข้างกายผมไม่มีใครอยู่เลยสักคน
หรือว่าเป็นเพราะผมรู้สึกผิดมากเกินไปจนหูแว่วกันนะ?
ไฟในบ้านทำให้ผมนั่งไม่ติด ผมกลัวว่าหลอดไฟที่กะพริบไปมานั่นจะระเบิดขึ้นมา เลยคิดจะลองปิดไฟดู
แต่พอผมกดปิดสวิตช์ ไฟดวงนั้นก็ยังคงกะพริบอยู่เหมือนเดิม
แปลกแท้ ทั้งที่ปิดไฟไปแล้วแท้ๆ