เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
วันที่สอง
ชีวิตของโม่เฟิงเข้าสู่สถานะ “หมุนเวียนอย่างราบรื่น” อย่างที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน
เขามีโต๊ะตัวหนึ่งที่แม้จะเอียง แต่ก็ยังวางของได้ และเก้าอี้ตัวหนึ่งที่แม้จะประกอบกลับด้าน แต่ก็ยังใช้พยุงร่างกายได้
เงิน 100,000 หยวนในบัญชีธนาคารมอบหลักประกัน “ความปลอดภัยในการดำรงชีวิต” อันมั่นคงให้แก่เขา
ในห้องครัวมีข้าวสาร บะหมี่เส้นแห้ง ไข่ไก่ และผักกาดขาวหนึ่งหัวที่มีอารมณ์มั่นคง
ตาม “หลักเกณฑ์จำลองพฤติกรรมของคนปกติ ฉบับ V3.7” บทที่ 43 “แนวทางวงจรปิดของปัจจัยการดำรงชีวิต” วาระถัดไปคือการดำเนิน “พิธีแปรพลังงานความร้อนด้วยตัวเอง” ครั้งแรก หรือก็คือการทำอาหาร
โม่เฟิงนิยามห้องครัวว่าเป็น “ห้องทดลองชีวเคมี” ของเขา
เขาหยิบกะละมังสเตนเลสออกมา เทข้าวสาร 500 กรัมลงไป จากนั้นใช้ถ้วยตวงเติมน้ำบริสุทธิ์ 750 มิลลิลิตรอย่างแม่นยำ