กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ทางเดินชั้นห้าของอาคารบี ราวกับถูกระเบิด “ชีวภาพ” ที่มองไม่เห็นไถผ่าน
อากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นไหม้ กลิ่นเน่า และกลิ่นเปรี้ยวบูดปนกัน
ที่เกิดเหตุยุ่งเหยิงไปหมด
มีทั้งสิ่งที่รปภ.เสี่ยวหลิอาได้ออกมา คราบสกปรกที่ผู้อำนวยการจางชูติดไว้ตอนนั่งล้มลง และเงาหลังของคนสองคนที่วิ่งหนีจากความอับอาย
ผู้รอดชีวิตเพียงคนเดียว คือผู้อำนวยการจาง กำลังใช้ทั้งมือและเท้าถอยครawlไปบนพื้น ใบหน้าเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกอย่างบริสุทธิ์หลังโลกทัศน์พังทลาย
ส่วนตรงข้ามเขาคือโม่เฟิง ชายที่ใบหน้าปิดด้วย “หน้ากากปูนซีเมนต์” สีเทา เบ้าตาบวมแดง และมีของเหลวสีเหลืองอ่อนจากเนื้อเยื่อไหลลงมาจากหน้ากาก เขากำลังพยายามแลกเปลี่ยนความรู้ทางเทคนิคอย่างเป็นมิตร
“ผู้อำนวยการฝ่ายจัดการอาคาร กรุณารักษาความสงบ”