กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 361 เจ้าหญิงคนนี้ฉันต้องได้
ห้องหนังสือของสวี่หงไฉดูเรียบง่ายโบราณ ด้านในอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมหวานละมุนละไมของเนื้อไม้ ซึ่งเป็นกลิ่นเฉพาะตัวที่มีแค่ไม้พะยูงหอมเท่านั้น หลายปีมานี้ฉีเซี่ยเคยพบเจอคนรวยมามาก เธอรู้ดีว่าคนรวยอย่างสวี่หงไฉนี่แหละถึงจะเรียกว่ามีรากฐานที่สั่งสมมาอย่างลึกซึ้ง
พวกเศรษฐีใหม่จำนวนมากมักจะทุ่มเงินไปกับจุดที่สะดุดตาที่สุด ทั้งรถหรู คฤหาสน์ สร้อยทองเส้นโต สินค้าหรูหรา กลัวคนอื่นจะไม่รู้ว่าพวกตัวเองมีเงิน
แต่คนรวยแบบสวี่หงไฉ เงินของพวกเขาเอามาใช้เพื่อรักษาคุณภาพชีวิตให้อยู่ในระดับสูงอย่างแท้จริง
แค่ไม้พะยูงหอมกลิ่นหอมละมุนที่ใช้ในห้องหนังสือของเขานี้ สุ่มหยิบเฟอร์นิเจอร์ชิ้นไหนออกไปขายก็ล้วนขายได้ราคาสูงลิบลิ่ว
ทว่าฉีเซี่ยกลับมองเห็นรอยขูดขีดมากมายบนเฟอร์นิเจอร์เหล่านั้น มีภาพวาดลายเส้นเรียบง่ายโย้ ๆ เย้ ๆ ถูกแกะสลักเอาไว้
ตรงมุมโต๊ะตัวที่สวี่หงไฉนั่ง มีรอยสลักครอบครัวสี่คนพ่อแม่ลูก…
ไม้มีค่าขนาดนี้ ถูกขูดขีดเสียจนเป็นแบบนั้น พวกเขากลับไม่ได้นำไปซ่อมแซม ทั้งยังไม่รู้สึกว่ามันไม่สวยงาม ปล่อยให้รอยขูดขีดที่ดูเกะกะสายตาเหล่านี้คงอยู่แบบนั้น
ไม่ต้องคิดเลย ภาพวาดลายเส้นพวกนั้นต้องเป็นฝีมือสวี่หนิงแกะสลักไว้ ไม่ก็เป็นสวี่เหมิงลูกสาวของพวกเขาแน่ พวกเขาต้องรักพี่น้องสองคนนี้มากแน่ ๆ ถึงได้ตัดใจลบรอยภาพวาดลายเส้นที่สองพี่น้องแกะสลักเล่นตอนเด็ก ๆ ไม่ลง
ช่างเป็นครอบครัวที่เปี่ยมไปด้วยความรักจริง ๆ